3 kwietnia 2017

Butelkowa zieleń odświętnie

Czołem kochani. Wielkanoc już za niecałe 2 tyg, dlatego chciałam pokazać Wam w jakiej kolorystyce będą u mnie tegoroczne święta.  Czarny, szary i złoty to kolory z poprzednich świąt, natomiast butelkowa zieleń to moja tegoroczna fascynacja.

Prawie ocipiałam na punkcie tego koloru, dlatego musiałam kilka jajeczek potraktować tym odcieniem zielonego. Nawet przez przypadek wyszło mi jedno marmurkowe: ) Uwielbiam takie ciemne, głębokie barwy.
A co tam u Was?
 Piszcie jakie kolory zdominowały Wasze mieszkania na święta.
Chwalcie się swoimi jajami i zającami.
Pozdrawiam i ściskam mocno.

Adriana.

12 marca 2017

Czerwona ławka i Wilczomlecz trójżebrowy

Wszystko przez Kasię a raczej dzięki Kasi i jej wpisowi o ławkach kuchennych TUTAJ . Zobaczyłam, przeczytałam a że posiadam takowy mebel w kuchni postanowiłam działać. Moja ławka jest sosnowa, masywna i posiada schowek pod siedziskiem. Dawno temu pomalowałam ją na biało z lekką przecierką, później chciałam ją zastąpić krzesłami ale szkoda mi było rezygnować z  pojemnego schowka. Do czasu aż zstąpiło na mnie natchnienie z " Piątego pokoju". Przyjrzałam się mojej ławce, podumałam i uznałam że jedyne co mnie w niej razi to zbyt rzeźbione oparcie.

Oparcie bardzo łatwo dało się usunąć i bez niego ławka zaczęła mi się coraz bardziej podobać. Później wyczyściłam cały mebel rozcieńczalnikiem uniwersalnym i pomalowałam farbą alkidową "Jedynka" w kolorze czerwonym.
Z lenistwa nawet nie szlifowałam.W przypadku farby alkidowej jeśli powierzchnia jest gładka, byłby to zbędny zabieg. Wżarła się w drewno na wieki i nie zamierza puścić.

A do zdjęć dumnie pręży kolce mój nowy sukulent, Wilczomlecz trójzebrowy (Euphoria trogona).
Prezent na dzień kobiet od szanownego małżonka:)
Ławka znalazła swoje miejsce na ziemi na przedpokoju i super tam pasuje:) A Wy co myślicie o tej przemianie? Piszcie, jestem przygotowana nawet na opierdol że znowu czerwony, że jestem nudna i przewidywalna. Cóż, przyznam że wahałam się pomiędzy czerwonym i granatem, a to już jest sukces bo się zawahałam :)
Pozdrawiam serdecznie i ściskam Was bardzo mocno.

Adriana.

2 marca 2017

Stary imbryk do herbaty

Przez przypadek rozbity, pęknięty i sklejony. Należał kiedyś do mojej, ukochanej babci. 
Stary imbryczek na herbatę.

Babci już nie ma, a imbryczek jest jedyną pamiątką po niej jaką posiadam. Postanowiłam więc dać mu drugie życie i od niedzieli rośnie w nim maleńki aloes.

Zielone maleństwo jest symbolem pamięci o jej cudownej osobie. Za każdym razem gdy spojrzę na imbryczek, z uśmiechem na twarzy ją wspominam.


Dziś trochę mnie wzięło na sentymenty, bo w podłym jestem nastroju i na dodatek przeziębiona. Ale jak to mówią" do wesela się zagoi" Tylko nie wiem czyjego:)
Pozdrawiam serdecznie.

Adriana.

18 lutego 2017

M jak Monstera


Niełatwo było ją zdobyć. Miała być moim prezentem urodzinowym od taty, ale nawet  pani z zaprzyjaźnionej kwiaciarni nie umiała jej zdobyć.Już nawet zaczęłam mieć wyrzuty sumienia że wymyśliłam tak niedostępną roślinę. Tata rwał i tak już nieliczne włosy z głowy i bombardował telefonami panią kwiaciarkę. Aż w końcu  po wielu wizytach w kilku hurtowniach, na dodatek z miesięcznym opóźnieniem, udało się.
Panie i panowie pragnę przedstawić Wam naszego nowego domownika. Oto ona, Monstera deliciosa zwana potocznie dziurawą. 

Przesadziłam ją do wielkiej, glinianej donicy, którą dostałam od wujka. Podobno jest przedwojenna, ale nie wiem jak to sprawdzić.

Mam nadzieję jej nie uśmiercić. Postaram się zdawać co pewien czas relacje. Wyjdzie w praniu jaki ze mnie ogrodnik;)
Pozdrawiam serdecznie kochani i do następnego.

Adriana
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...